‘Neon Bull’ (2015) van regisseur Gabriel Mascaro speelt zich af in het
Noordoosten van Brazilië. De setting is een bijzondere: de wereld van de
vaquejada ofwel de rodeo. Hoofdpersoon Iremar (Juliano Cazarré) rijdt met zijn
maten en een truck vol witte stieren van arena naar arena. In de arena worden
de stieren één voor één losgelaten. Twee mannen te paard moeten zijn staart te
pakken zien te krijgen en hem zo ten val brengen. Iremar doet zijn werk met
liefde, maar hij heeft een nog grotere passie, hij naait kleren voor Galega (Maeve
Jinkings) die dansshows geeft.
Veel plot heeft de film niet. Wanneer collega Zé wordt
vervangen door de veel jongere en modernere cowboy Junior, lijkt het er even op
dat Iremar voor hem valt, maar het wordt geen Braziliaanse versie van ‘Brokeback Mountain’.
De camera neemt de tijd om ons de wereld van de cowboys
te laten zien, we zitten vaak tussen de stieren en kunnen hun kracht bijna voelen en het stof dat ze op woelen bijna ruiken. Ook kent de film een paar heel poëtische beelden
waarbij de schoonheid van strijklicht ten volle wordt uitgebuit. De meest
poëtische scène is wel die waarin een man ’s nachts zijn paard traint en masseert.
Stylingtang
Het verrassendste aspect van de film, die zich toch
afspeelt in een machowereldje, is dat
seksestereotypen heel vanzelfsprekend worden doorbroken. De stoere cowboy Iremar
zit het liefst met glanzende stoffen achter de naaimachine. Galega, de
alleenstaande moeder, bestuurt de truck en repareert hem en cowboy Junior flost
zijn tanden en is uren in de weer met de stylingtang.
Een leuke relativerende rol is weggelegd voor Cacá (Alyne
Santana), de dochter van Galega, die niets voor waar aanneemt en niet bang is
om ontregelende vragen te stellen.
Ik zag de film op het IFFR 2016.
Ik zag de film op het IFFR 2016.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten