Hoe was het om jong te zijn in de jaren tachtig in Brazilië? Die vraag
wilde regisseur Marina Person onderzoeken in haar film ‘Califórnia’ die deze
week zijn internationale première beleefde op het Internationale Filmfestival
Rotterdam (IFFR).
Marina Person is zelf aanwezig, met haar hoofdrolspeelster Clara Gallo, om na vertoning van de film vragen van het publiek te beantwoorden.
Marina Person is zelf aanwezig, met haar hoofdrolspeelster Clara Gallo, om na vertoning van de film vragen van het publiek te beantwoorden.
‘Califórnia’ speelt zich af begin jaren tachtig, tijdens de laatste jaren van de militaire dicatuur. Estela (Clara Gallo) is
zestien jaar, woont in São
Paulo en droomt van een reis naar Californië, waar haar oom Carlos woont. De
reis is al geregeld, maar gaat op het laatste moment niet door. Carlos komt terug naar Brazilië, ziek, ernstig ziek zoals later blijkt. Begin jaren tachtig, dat is ook de
periode dat we voor het eerst hoorden over aids.
Marina Person, zelf geboren in 1969: “Wij waren de eerste generatie die, terwijl we onze eerste seksuele ervaringen opdeden, te maken
kregen met aids. Terwijl wij de kinderen waren van ouders die in de jaren
zestig volwassen werden en experimenteerden met de vrije liefde.”
Eigen ervaringen
![]() |
| Marina Person en Clara Gallo op het IFFR |
Coming of age
Estela is verliefd op Xande, een blonde surfer, die net
zo gemakkelijk met andere meisjes zoent. Een nieuwe jongen in de klas, JM (Caio
Horowitz), met new wave haar, die door
haar klasgenoten als freak wordt bestempeld, laat haar inzien dat het bij
liefde om andere dingen gaat dan good looks.
‘Califórnia’ is een mooie coming of age film die de wereld van een zestienjarige en de sfeer
van de jaren tachtig goed weet te treffen. Een jongen die casettebandjes maakt
voor het meisje dat hij leuk vindt. De posters op de muren van de slaapkamers.
En vooral de soundtrack. Naast The Cure en David Bowie horen we ook The Smiths en New Order.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten