Het gebouw is het Palácio Tiradentes. In de jaren twintig
werd er veel gebouwd in Rio en lieten architecten zich graag inspireren door
Parijs. Zo is het Theatro Municipal een kopie van de Parijse Opéra. Het Palácio
Tiradentes kwam gereed in 1926 en zou niet misstaan in Parijs.
Tot 1960 was dit het parlementsgebouw van Brazilië, toen
moest Rio als hoofdstad van het land plaatsmaken voor Brasilia. Vanaf het
balkon waar het publiek mocht zitten, bekijken we de zaal waar het parlement
vergaderde. Boven de zaal is een reusachtige blauwe glazen koepel die de
sterrenhemel weergeeft van de nacht van 15 november 1889, de dag waarop
Brazilië een republiek werd met een eigen regering.
In een andere zaal wijst de gids, een jonge student, ons op
de schilderingen op het plafond. Recht boven ons zien we een vrouw. Hij laat
ons even gissen wie het zou kunnen zijn en vertelt dan dat het Marianne is, het
zinnebeeld van de Franse Revolutie. Marianne was voor
de jonge republiek een bron van inspiratie. En nog steeds is dit symbool van de vrijheid nauw
verbonden met Brazilië, want de gids vertelt ons dat ze is afgebeeld op de
Braziliaanse munt, de real. Ik open meteen mijn portemonnee en ja, daar is ze,
inclusief lauwerkrans.
Palácio Tiradentes is genoemd naar Joaquim José da Silva
Xavier (1746-1792), een van de leiders van een revolutionaire beweging die
streefde naar onafhankelijkheid van Portugal. Voor de Brazilianen is hij een
nationale held. Zijn bijnaam was Tiradentes, dat tandentrekker betekent. Het
Palácio is gebouwd op de grond waar vroeger de oude gevangenis stond waar
Tiradentes gevangen werd gehouden.
Het gebouw huisvest nu de wetgevende macht van de staat van
Rio de Janeiro.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten